Algemene informatie over Egypte
Egypte, officieel Arabische Republiek Egypte, telt 80 miljoen inwoners (2010). Egypte is het land met de grootste bevolking in het Midden-Oosten. De bevolking is relatief jong: 60% onder de 21 jaar en twee derde onder de 30 jaar (2011).
Hoofdstad
De hoofdstad is Caïro, dat 7,8 miljoen inwoners telt, en met de omliggende verstedelijking erbij gerekend zo’n 18 miljoen mensen (2010). Cairo (van Arabisch: al-Quahirais, “de overwinnaar”) is de grootste stad van het Midden-Oosten en van Afrika. Het is de ’moskeeënhoofdstad’ van de wereld, met een Koptisch stadsdeel.
De tweede grootste stad is Alexandrië, waar zo’n 5 miljoen mensen wonen (2010)
Cairo, hoofdstad van Egypte.
De regeringsvorm is die van een presidentiële republiek. Het democratisch gehalte is (anno 2010) betrekkelijk hoog in de regio, maar schiet tekort naar westerse maatstaven. Van de bevolking is 59% van mening (anno 2010) dat democratie te verkiezen is boven elk ander systeem en 95% dat de Islam een belangrijke rol moet spelen in de politiek. De revolutie die onlangs plaatsvond zal de kaarten op politiek front opnieuw schudden. Op dit moment lijkt e.e.a. de gewenste gevolgen te krijgen; meer (politieke) vrijheid.
Taal
De officiële taal is Arabisch. Artikel 2 van de grondwet stelt de Islam als de staatsgodsdienst en de sharia, de islamitische wetgeving, als de hoofdbron van de Egyptische wetgeving.
De sociaaleconomische toestand van Egypte is zwak; Egypte is arm. De infrastructuur is verwaarloosd. De Egyptenaren zijn erg afhankelijk van Amerikaanse hulp. Toerisme is een belangrijke bron van inkomsten. Ruim 18 procent van de ruim tachtig miljoen Egyptenaren leeft onder de armoedegrens (2010). Het officiële werkloosheidscijfer is 9,4% (2010). Onder jongeren is de werkloosheid enorm; 90% van de werklozen is jonger dan 30 jaar (jaar 2010). Volwassenen tot 35 jaar verdienen zo weinig dat ze geen huis kunnen kopen en een gezin kunnen stichten. In Egypte is veel corruptie: met geld krijg je er veel gedaan.
Media
De belangrijkste massamedia in Egypte zijn staatseigendom of worden door de overheid gesubsidieerd. Ze zorgen ervoor dat ze binnen de grenzen van de betamelijkheid blijven: geen al te openhartige discussie over het staatshoofd en diens beleid, geen kritiek op de staatsgodsdienst, een behoudende Islam. Via satelliet-tv kunnen Egyptenaren ook ongecensureerde informatie ontvangen.
Oppositie
De moslimbroederschap is de grootste oppositiebeweging en de best georganiseerde groep in Egypte. De organisatie is echter vergrijsd. Officieel is de sociale en politiek-Islamitische groep sinds 1954 verboden, maar zij wordt in de praktijk gedoogd. Ze zorgt voor betaalbare gezondheidszorg. Zo’n 20% van de bevolking staat achter hen (gegevens 2005). De broederschap is goed bevriend met Iran. Extreem islamisme in Egypte is volgens 61% van de bevolking zorgwekkend.
Het Egyptische leger is het grootste in het Midden-Oosten. Het is de belangrijkste machtsfactor in Egypte en stelt grenzen aan mogelijke politieke veranderingen in het land.
Godsdienst
De Islam is de godsdienst van de staat. 90% van de bevolking is de soennitische Islam toegedaan, de officiële staatsgodsdienst. Sinds de jaren ’70 is de radicale Islam in opmars. De wetgeving in Egypte wordt meer in overeenstemming met de islamitische wetgeving (shariah) gebracht (2009).
De grootste religieuze minderheid vormen de christelijke Kopten (4%). Behalve de Kopten zijn er ongeveer een kwart miljoen andere christelijke minderheidsgroeperingen, onder wie Grieks-orthodoxen, rooms-katholieken, Armeens-orthodoxen en protestanten. In de grote steden bevinden zich kleine joodse gemeenschappen.
Egypte en het buitenland
Egypte is het land met de grootste bevolking in het Midden-Oosten en speelt een centrale rol in de Arabische wereld. Egypte was het eerste Arabische land dat Israël erkende. Het sloot in 1979 een vredesverdrag met Israël. In de geschiedenis heeft Egypte meermalen met Israël te maken gehad. In het tweede millennium vóór Christus heeft het volk Israël 430 jaren in Egypte doorgebracht en daar geleden. Egypte was de eerste belangrijke tegenstander van Gods volk.
President Moebarak (1981-2011) kon rekenen op de steun van het Westen (vooral van de Verenigde Staten) door zijn harde houding ten aanzien van moslim-extremisten.
In Nederland wonen 20.000 geregistreerde Egyptische immigranten (cijfer 2009). De helft van hen zijn koptische christenen, wat naar verhouding heel veel is.
De Volksopstand
De volksopstand en politieke omwenteling in Tunesië inspireerde mensen in Egypte massaal de straat op te gaan. De demonstraties zijn het grootste protest tegen president Moebarak in 30 jaar en in het algemeen sinds de revolutie van 1952. De betogers eisen meer vrijheid en democratie (tegen onderdrukking en martelingen), een betere verdeling van de welvaart (tegen armoede en werkeloosheid). Ook de corruptie is een doorn in hun oog. Na 18 dagen van protest doet Moebarak op 11 februari afstand van de troon.
 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
